Fiat 500 “Topolino”: Το πρώτο της σειράς 500

Μισό αυτοκίνητο-μίνι... μισό αυτοκίνητο Grand Prix!

Posted on 0 Comments1λεπτά διάβασμα296 προβολές

Ακολουθεί μια αρχειοθετημένη κριτική του Fiat 500 “Topolino” , το οποίο βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για τα μικροσκοπικά, αποδοτικά σε καύσιμα αυτοκίνητα στην Αμερική.

Topolino θα πει ποντικάκι – παρατσούκλι που του αποδόθηκε από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του.

Εξακολούθησαν να το λένε Topolino (μικρό ποντίκι) γιατί το εμπρόσθιο άκρο του έμοιαζε ακριβώς όπως ο Μίκυ Μάους του Disney που είχε το ίδιο όνομα στην Ιταλία.

Το κείμενο είναι μεταφρασμένο από το τεύχος Μαρτίου του 1964 του Car and Driver.

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ξεκίνησαν διαφορετικές χώρες να παράγουν διαφορετικά αμάξια. Αυτό το γεγονός μπορούμε να το κατανοήσουμε καλύτερα στα φθηνά οχήματα που δημιουργήθηκαν για τις μάζες.

Μοντέλο Ford T. Big

Στις Η.Π.Α. ήταν το μοντέλο T. Big, απλό και φθηνό. Πιο πολύ σαν τρακτέρ για δρόμους παρά σαν κανονικά αμάξια. Τα αμάξια αυτά αντικατόπτριζαν το τότε Αμερικανικό πνεύμα με την πουριτανική τους εμφάνιση και την σιδηρουργική τους προσέγγιση σε μηχανικά προβλήματα.

Μοντέλο T. Big της Ford έκδοση του 1926

Μοντέλο Mini Austin 7

Η Αγγλία είχε το δικό της Austin 7, με γρήγορο τιμόνι για να το κάνει χρήσιμο στους δρόμους με τις πολλές στροφές της Αγγλίας. Τα μοντέλα αυτά ήταν μικρότερες εκδόσεις άλλων σύγχρονων (για την εποχή) μεγάλων αυτοκινήτων. Στην Αγγλία δεν μπορούσε αυτή την εποχή ο κόσμος να δεχτεί ότι είναι υπάρχει περήφανος ιδιοκτήτης ενός τόσο μικρού αμαξιού (θεωρούνταν παιχνίδι). Αυτό έλεγε πολλά για τη φύση του Αγγλικού χαρακτήρα – τόσο καλά όσο και κακά.

Μοντέλο Austin 7 της mini δεκαετίας 1920

Μοντέλο Volkswagen Beetle

Θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε τα πρώτα Volkswagen σε αυτή την κατηγορία. Ήταν απλά σε σημείο αηδείας. Δεν υπήρχε κανένα περιττό μέρος. Μέχρι σήμερα κανείς δεν τόλμησε να τοα χαρακτηρίσει “διασκεδαστικά αυτοκίνητα”.

Τα πρώτα κλασσικά μοντέλα volkswagen beetle

Κάθε ένα από αυτά τα οχήματα είχε πολλά να πει για τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιλαμβάνονταν σε αυτή την εποχή τις μηχανολογικές τους ανάγκες και τα προβλήματα. Αλλά και για τους ιδιοκτήτες τους που έμαθαν να ζουν στην απλότητα.

Μετάβαση σε μια νέα εποχή

Μοντέλο 1948–1949 FIAT TOPOLINO 500 B

Ο ανταγωνισμός της αγοράς, τα φθηνά αεροπορικά εισιτήρια, τα πρώτα υπερατλαντικά τηλεοπτικά σήματα από την Telstar, οι επιτροπές υπεύθυνες για μηχανική και πολλά άλλα ορόσημα στο δρόμο της εξέλιξης έβαλαν ένα τέλος στα μικρά “ξένα” αμάξια.

Αντικαταστάθηκαν από αμάξια που χρησιμοποιούσαν νέες τεχνολογίες για την εποχή τα οποία δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν το μεγαλύτερο μέρος του αγοραστικού κοινού- χωρίς πλέον οι κατασκυαστικές εταιρείες να δίνουν έμφαση στα εθνικά χαρακτηριστικά της χώρας τους. Ναι, τα νέα (για την εποχή τους) αυτοκίνητα κρατούσαν περισσότερο. Ναι, είχαν καλύτερη απόδοση. Ναι, είχαν καλή τιμή για τα χαρακτηριστικά τους. Αυτό που τους έλειπε στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν “ψυχή”. Δεν είχαν χαρακτήρα.

Το τελευταίο του είδους του – Fiat 500

Το τελευταίο από τα αυτοκίνητα με εθνικό χαρακτήρα ήταν το το Fiat 500 Topolino με μπροστινό κινητήρα. Παρουσιάστηκε το 1936, παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1955 – όχι ακριβώς ρεκόρ μακροζωίας ενός σχεδίου. Συνολικά πάνω από μισό εκατομμύριο μοντέλα Α, Β και C κατασκευάστηκαν πριν οι γραμμές παραγωγής καθαριστούν για να ανοίξουν τη θέση για το σημερινό (το αρχικό άρθρο γράφτηκε το 1964) μοντέλο 500-D με πίσω κινητήρα.

Ακτινογραφία της δομής του αρχικού Fiat 500 του 1957, όπου φαίνεται και η διάταξη «του πίσω κινητήρα».

Πως σχεδιάστηκαν τα μοντέλα Fiat 500

Χρειάστηκαν περίπου τρία χρόνια από το τεχνικό προσωπικό της Fiat για να βγει το πρωτότυπο μοντέλο 500 για να δοκιμαστεί στην πίστα μπροστά από το εργοστάσιο Mirafiori στο Τορίνο.

Ο τρόπος με τον οποίο έφτανε το μηχανολογικό σχέδιο για το μοντέλο παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητος καθ ‘όλη τη διάρκεια ζωής του αυτοκινήτου. Η Fiat κάλεσε όλα τα μέλη του τεχνικού προσωπικού της να υποβάλουν προτάσεις για ένα νέο μικρό αυτοκίνητο. Ο κορυφαίος σχεδιασμός θα αποτελούσε τη βάση για ένα όχημα στο οποίο η Fiat θα επένδυε όλους τους πόρους της.

Προδιαγραφές για τον σχεδιασμό

Η ανταμοιβή θα ήταν τεράστια για τον Ιταλό μηχανικό της εποχής που θα έφερνε το καλύτερο σχέδιο. Ήταν σίγουρα πολύ μεγαλύτερη από την δουλειά που έπρεπε να κάνει για να δημιουργήσει απλώς ένα σχέδιο. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο Ιταλός μηχανικός θα έπρεπε να λάβει υπόψιν του όλα τα τεχνικά προβλήματα που θα έπρεπε να ξεπεραστούν με το σχέδιό του. Του ζητούνταν ουσιαστικά να σχεδιάσει ένα οικονομικό αυτοκίνητο που θα μπορούσε να οδηγείται τόσο στα βουνά της ιταλίας όσο και στις πεδιάδες, να καίει λίγο -όχι μόνο επειδή η βενζίνη ήταν ακριβή, αλλά- επειδή υπήρχαν λίγα βενζινάδικα στην Ιταλία. Επίσης το αυτοκίνητο έπρεπε να συμβαδίζει με την ιταλική φιλοσοφία στην προσέγγιση της αυτοκινητοβιομηχανίας η οποία ήταν ανταγωνιστική και σπορ μιας και οι Ιταλοί θεωρούσαν τονTazio Nuvolari (ιταλός οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων) εθνικό ήρωα πρώτης τάξης.

Ο Tazio Giorgio Nuvolari ήταν Ιταλός οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων.

Κάτι παραπάνω από αυτοκίνητο

Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα αυτοκίνητο που θα ήταν τα πάντα για έναν άντρα της εποχής. Ένα αυτοκίνητο “μωρό” που θα έκανε παρέα σε έναν μελλοντικό οδηγό Grand Prix. Ένα αυτοκίνητο που θα αντικαθιστούσε το γαϊδουράκι του πλούσιου αγρότη για αυτό το σπάνιο ταξίδι στην πόλη. Ένα αυτοκίνητο που θα λατρέψει ο κάθε άνθρωπος της μεσαίας τάξης. Κάτι για το οποίο όλα τα ζευγάρια θα δούλευαν ασταμάτητα για να το αποκτήσουν. Ήταν ένα σύνολο προδιαγραφών που δεν είχαν ξαναυπάρξει σε διαγωνισμό για σχέδιο αυτοκινήτου. Όμως ο μηχανικός Dante Giacosa και το σχέδιο που κατέθεσε για το διαγωνισμό έπεισε την ομάδα της Fiat.

Το τελικό μοντέλο

Η προσέγγιση του Giacosa στο πρόβλημα ήταν επαναστατική και συντηρητική ταυτόχρονα. Η οικονομία απαιτούσε ένα μικρό αυτοκίνητο γιατί τόσο τα καύσιμα όσο και το υλικό κατασκευής των αμαξιών (χάλυβας) ήταν ακριβά στην τότε Ιταλία. Ο νεαρός Ιταλός μηχανικός σχεδίασε το αυτοκίνητο με μήκος περίπου 3 μέτρα και πλάτος περίπου 1,3 μέτρα, διαστάσεις τις οποίες ο ίδιος όρισε ως τον ιδανικό χώρο που χρειάζονται 2 άτομα, οι αποσκευές τους και η μηχανή για να μπορέσει το αυτοκίνητο να οδηγηθεί σε όλους τους δρόμους με ταχύτητα άνω των 80 χιλιομέτρων ανά ώρα.

Αν το νέο αυτοκίνητο ήθελε να είναι επιτυχημένο έπρεπε τουλάχιστον να μπορεί να ανταγωνιστεί σε ταχύτητα τα υπόλοιπα σύγχρονα (για την εποχή πάντα) αυτοκίνητα. Αυτό απαιτούσε δύο μικρά καθίσματα τοποθετημένα στο κέντρο του αυτοκινήτου. Με το μήκος του μεταξονίου στα 2 μέτρα αυτό είναι το μόνο σημείο του αμαξιού όπου οδηγός και συνοδηγός θα ήταν ασφαλείς κατά την οδήγηση στους ιταλικούς δρόμους με την ιταλική οδηγική νοοτροπία. Όλα αυτά ήταν επαναστατικά για το 1933.

Το συντηρητικό κομμάτι του σχεδιασμού του ήταν ότι απλώς ακολούθησε τα βασικά του σχεδιασμού στο πως δίνει κίνηση η μηχανή στους τροχούς και στο πως στρίβουν αυτοί.

Χαρακτηριστικά Μοντέλου Fiat A 500 “Topolino”

Το 1936, λοιπόν, γεννήθηκε το μικρότερο αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής –το 500. Στην πραγματικότητα, ο μικρός 4κύλινδρος κινητήρας ήταν 569 cc, με πλάγιες βαλβίδες και τοποθετημένος μπροστά από το ψυγείο, κινώντας τους πίσω τροχούς και δίνοντας τελική 85 km/h και κατανάλωση 6 lt/100 km. Η εμπρός ανάρτηση ήταν ανεξάρτητη και το ξεχωριστό σασί, βιδωμένο πάνω στο ενισχυμένο αμάξωμα του Rudolfo Schaffer, δημιουργούσε ένα πολύ γερό σύνολο.

Μοντέλα Fiat 500 του 1957

Το ντεμπούτο του ως το πρώτο μοντέρνο αυτοκίνητο – “μινιατούρα” τράβηξε όλα τα βλέμματα της Ιταλίας πάνω του. Το εργοστάσιο υποστήριζε πως φτάνει τα 85km/h και καίει 6 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. Στα test drives της εποχής και οι δύο αυτοί αριθμοί φαίνεται να ήταν καλύτεροι. Οι δοκιμαστές είπαν ότι ο ανεξάρτητος κινητήρας και το λείο σχήμα του αυτοκινήτου το βηθούσαν στο να πιάσει ταχύτητες κοντά στα 100km/h κάθε φορά, ακόμη κι αν οι συνθήκες του δρόμου δεν ήταν ευνοϊκές.

Από τους δρόμους της Ιταλίας σε ολόκληρη την Ευρώπη

Μοντέλο FIAT 500 του 1960

Αν σκεφτούμε τα ελάχιστα ποσοστά μετακινήσεων στην χώρα του, το μοντέλο Α 500 της Fiat σήμαινε πολύ περισσότερα από ένα αυτοκίνητο απλώς για μετακινήσεις στους σπορ οδηγούς σε άλλες χώρες της Ετρώπης. Οι άσεμνοι λάτρεις της οδήγησης – αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση για τους φανατικούς υποστηρικτές των αυτοκινήτων- μαγνητίστηκαν στο μοντέλο Fiat 500 όπως ο σίδηρος σε έναν μαγνήτη. Οι επαγγελματίες οδηγοί δεν πήγαν πίσω. Πολύ σύντομα τα Fiat 500 “Topolino” (σημαίνει μικρό ποντίκι – οι Ιταλοί έδωσαν αυτό το παρατσούκλι στο Fiat 500 επειδή τοεμπρόσθιο άκρο του έμοιαζε ακριβώς όπως ο Μίκυ Μάους του Disney) βρίσκονταν σε όλους τους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Από τα χέρια των πιο επίδοξων οδηγών μέχρι τα χέρια ενός απλού οικογενειάρχη που ήθελε να μετακινείται συχνά.

Το Fiat 500 “Topolino” στην πίστα!

Φυσικά ένα τέτοιο αυτοκίνητο δεν θα μπορούσε να μην είχε δοκιμαστεί αγωνιστικά. Λίγα μοντέλα συμμετείχαν στον αγώνα Mille Miglia (1000 μίλια στα ιταλικά) του 1937 και λίγα περισσότερα στον ίδιο αγώνα το 1938. Καθώς οι Ιταλοί “hot rodders” (καυτά ροδάκια) όπως αποκαλούνταν, απέκτησαν εμπειρία με το μικρσκοπικό μοντέλο της Fiat, όλο και περισσότερα μοντέλα εμφανίζονταν στην εκκίνηση για τον αγώνα των “1000 Μιλίων” στην Ιταλία.

Fiat 500S

Τι θα μπορούσε να είναι πιο φυσιολογικό από το να λάβεις συμμετοχή σε μια σειρά με πάρα πολλά άλλα αυτοκίνητα στην Brescia; Δεν είχε σημασία αν υπήρχαν άλλα εκατό ίδια αυτοκίνητα, που ξεκινούσαν με ένα λεπτό διαφορά. Μία συμμετοχή στον αγώνα Mille Miglia με το αξιόπιστο “Topolino”σου ήταν η τέλεια ιστορία να αφηγείσαι σε γνωστούς και φίλους. Δεν λάμβανες συμμετοχή για να κερδίσεις, αλλά για να είσαι μέρος της κούρσας. Και εδώ να συμπληρώσουμε ότι τα καλά φρένα και τα καλά κρατήματα, απέτρεψαν ατυχήματα για τους πρώτους συμμετέχοντες με “Τοπολίνο” στον αγώνα Mille Miglia.

Τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο καυτά για το μοντέλο μετά τον πόλεμο. Το “Topo” είχε γίνει πιο καυτό μετά το 1948. Οι βαλβίδες μετακινήθηκαν ψηλά στην κεφαλή, 3,5 περισσότεροι ίπποι και 400 παραπάνω στροφές στον κινητήρα, καλύτερη μπροστινή ανάρτηση και πιο σκληρό πλαίσιο. Το εργοστάσιο έδωσε υψηλότερη ταχύτητα στα 100 km/h, και ο κάθε οδηγός γνώριζε ότι μπορούσε να πιάσει τα 110 εύκολα.

Το Fiat 500 Topolino μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Πλέον μιλάμε για μια τελείως διαφορετική και νέα γενιά οδηγών Topolino. Γεννήθηκαν στον πόλεμο, και ήταν πιο σκληροί και πιο γρήγοροι πίσω από το τιμόνι. Το μικρό μοντέλο έπρεπε να εξελιχθεί αν ήθελε να παραμείνει ζωντανό.

Ένας οδηγός της τότε νέας γενιάς που πήρε στα χέρια του το Τοπολίνο ήταν ο Mike Hawthorn. Είπε τα εξής για το πρώτο του “αγωνιστικό” αυτοκίνητο: «Ενώ ήμουν ακόμα μαθητευόμενος, οι γονείς μου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η καθημερινή χρήση μοτοσικλέτας στο δρόμο θα έπρεπε να σταματήσει αν έπρεπε να μείνω σε αυτόν τον κόσμο, οπότε μου επιτράπηκε να δανειστώ ένα Fiat 500. Αυτό ήταν ένα υπέροχο μικρό αυτοκίνητο, το οποίο με κρατούσε στο δρόμο σαν παιδικό σπορ αυτοκίνητο και με αυτό έμαθα πώς να παίρνω στροφές γρήγορα σε τέσσερις τροχούς. Αλλά η σκληρή οδήγηση τελικά το έβγαλε το πρόβλημα. Έσπασα την τον πίσω άξονα και ο πατέρας μου το διόρθωσε. Κάποιος με προκάλεσε τότε να ανέβω σε έναν βραχώδη λόφο δοκιμών με αυτό το αυτκίνητο, πράγμα που έκανα, αλλά έσπασα ξανά τον πίσω άξονα. Ο πατέρας το διόρθωσε ξανά. Στη συνέχεια κόλλησα σε έναν αμμώδη λόφο και έσπασα τον πίσω άξονα και πάλι. Αυτή τη φορά ο πατέρας μου είχε ξεμείνει από υπομονή και από… ανταλλακτικά! “

Μοντέλο FIAT 500 του 1962

Ο Hawthorn διατήρησε την αγάπη του για το μικρό αυτοκίνητο και την ικανότητα να το κάνει να πηγαίνει πιο γρήγορα από ό,τι έπρεπε. Χρόνια αφότου ο πατέρας του πήρε το πρώτο του Topo μακριά από αυτόν, προσφέρθηκε εθελοντικά να οδηγήσει το Topolino του Tom Cole από τη Μόντενα στην Αγγλία. Και οι δύο οδηγοί είχαν αγωνιστεί στο Mille Miglia και έπρεπε και οι δύο να κάνουν ένα γρήγορο ταξίδι πίσω στην Μ. Βρετανία για να τρέξουν στο Silverstone. Το ζήτημα όμως ήταν ότι ο Cole είχε πολλά αυτοκίνητα στην Ιταλία οπότε προσφέρθηκε οHawthorn να του μεταφέρει το δικό του στην Αγγλία. “Το μικρό Fiat μόλις είχε αγωνιστεί, αλλά δεν είχαμε πολύ χρόνο για χάσιμο, οπότε πήγαμε από τη Μόντενα στο Παρίσι όσο γρήγορα μπορούσαμε και θυμάμαι μόνο μία φορά να μας πέρασαν στο δρόμο. Αφού έκανα ένα κάποια τηλεφωνήματα στο Παρίσι, αποφάσισα να πετάξω στην Αγγλία και ο Hans Tanner, ο οποίος είχε έρθει μαζί μου, υποσχέθηκε να φέρει το αυτοκίνητο αργότερα”.

“Όταν τον είδα στο Silverstone ρώτησα αν είχε έρθει με το αυτοκίνητο εντάξει.” Όχι “, είπε.” Συνέβη κάτι εκπληκτικό. Το αμάξι έμοιαζε να είναι μια χαρά από τη Μόντενα στο Παρίσι, αλλά όταν έφυγα, περίπου 20 χιλιόμετρα από το Παρίσι ο κινητήρας διαλύθηκε τελείως από την καταπόνηση.”

Η επιρροή του Fiat 500 “Topolino” στα αγωνιστικά αυτοκίνητα

Τα πράγματα ξεκίνησαν να κινούνται αρκετά γρήγορα για αυτό που θεωρούνταν το 1930 ένα οικονομικό αυτοκίνητο. Αν το συνολικό design του Fiat 500 έκοβε την ανάσα, τότε σίγουρα μιλάμε για ένα αυτοκίνητο που θα επηρέαζε τον σχεδιασμό νέων μοντέλων. Πράγματι, ο σχεδιαστής της κυλινδροκεφαλής του Topolino που του αύξησε την ταχύτητα για περίπου 10km/h, Giorgio Giusti, σχεδίασε ένα σπορ αμάξι βασισμένο στα κομμάτια και στο design του Topolino το οποίο έφτανε τελική 160km/h. Ονομάστηκε Daniella – από το όνομα της κόρης του- και κέρδισε 2 μεγάλους αγώνες (Targa Florio & Gran Criterium στη Monza) στην κατηγορία του το 1949 .

Το Fiat 500 επηρρέασε και το πρώτο μεταπολεμικό αγωνιστικό αυτοκίνητο Cooper, τα βασικά κομμάτια του οποίου έφεραν την υπογραφή του Topolino. Μάλιστα οι φανατικοί υποστηρικτές του Topolino μπορούν να εντοπίσουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η μηχανή του αγαπημένου τους αυτοκινήτου είναι πρόγονος της σημερινής μηχανής της Formula 1 (για την τότε εποχή).

Fiat 500 R

Λίγο μετά από αυτό, ένα άλλο Topolino έμελε να επηρεάσει τη μελλοντική ιστορία των αγώνων αυτοκινήτου. Στην Πόλη του Μεξικού, δύο νεαρά αγόρια ονόματι Πέδρο και Ρικάρντο Ροντρίγκεζ ετοίμαζαν ένα Fiat 500 για τον πρώτο τους αγώνα. Το αυτοκίνητο έβγαλε όλη τη σεζόν!

Fiat 500 “Topolino”- Ένα αυτοκίνητο εργαλείο

Αλλά δεν ήταν μόνο οι αγώνες που έκαναν το Fiat 500 ένα ιστορικό και φιλικό μικρό αυτοκίνητο. Είχε προσωπικότητα. Έκανε περιέργα και υπέροχα πράγματα – αλλά πάντα σε πήγαινε σπίτι.

Ο τηλεοπτικός παραγωγός Bill Campbell μιλάει για ένα ταξίδι που είχε από τον Καναδά στη Νέα Υόρκη στο Thruway (μια μεγάλη εθνική οδό) όταν το Topolino του εκτίναξε ένα παρέμβυσμα κεφαλής. Συνέχισε να πηγαίνει με περίπου 60km/h μέχρι που ο μικρός κινητήρας σφράγισε τη διαρροή – πιθανώς με άνθρακα – και το αυτοκίνητο ανέκτησε σχεδόν όλες τις χαμένες επιδόσεις του. Το Topolino του, παρεμπιπτόντως, είχε προσαρμοσμένη ταπετσαρία ταρτάν – Campbell φυσικά!

Η δική μου (του συγγραφέα του άρθρου) πρώτη εμπειρία με το Topolino συνέβη πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Το αγόρασα επειδή στη νεανική μου άγνοια νόμιζα ότι ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο. Είχε κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων και ήταν κατασκευασμένο στην Ευρώπη, έτσι δεν είναι; Ένας μη λειτουργικός εξωλέμβιος κινητήρας Johnson και $ 35 ικανοποίησαν τον ιδιοκτήτη και ήταν όλα δικά μου. Πόσο απλά ήταν τα πράγματα εκείνες τις μέρες! Το πήγα σπίτι τη νύχτα χωρίς φώτα ή πινακίδες, και το αυτοκίνητο έβγαζε πολύ μαύρο καπνό. Όταν με σταμάτησε ο ντόπιος αστυνομικός, με βοήθησε να εντοπίσω το πρόβλημα των καλωδίων, έτσι ώστε να έχω φώτα για το υπόλοιπο του ταξιδιού, επειδή “κάποιος σκύλος μπορεί να μην με έβλεπε και να έπεφτε πάνω στο αμάξι”.

Αφού το έβαλα στο οικογενειακό γκαράζ, το Topolino σύντομα ξαφνιάστηκε στα ανειδίκευτα δάχτυλά μου και στις γκρίνιες των φίλων μου. Όσο περισσότερο με κορόιδευαν για το αυτοκίνητό μου “παιχνίδι” τόσο περισσότερο κολλούσα σε αυτό. Νέα βαλβίδα, βύσματα, φλάντζες και πολλές ώρες φροντίδας και αγάπης σύντομα έκαναν το μοντέλο μου Fiat A 500 “εργαλείο”. Φυσικά έβγαλα τον σιγαστήρα, ανέβασα την αναλογία συμπίεσης και του έβγαλα το περιττό βάρος, όπως κάθισμα συνοδηγού και προφυλακτήρες.

Το Topolino μου έμαθε πολλά πράγματα. Το κιβώτιο ταχυτήτων υπάρχει για να χρησιμοποιείται. Τα καλά φρένα μπορούν να σας μεταφέρουν από το σημείο Α στο σημείο Β σχεδόν τόσο γρήγορα όσο ένας καλός κινητήρας. Να μένω μακριά από τους ανθρώπους που πραγματικά δεν πρέπει να οδηγούν. Πώς να χρησιμοποιώ το δρόμο για να κρατήσω τη σωστή ταχύτητα. Και τέλευταίο, αλλά καθόλου ασήμαντο, πώς να αφαιρώ τον κινητήρα από ένα μοντέλο Α Fiat 500 σε 30 λεπτά.

Fiat 500 “Topolino”

Το χρησιμοποίησα για περίπου ένα χρόνο. Κυρίως για να επισκέπτομαι μία κοπέλα από τη Σκωτία που ζούσε έξω από το Μπρούκλιν. Με ένα δολάριο – 50 σεντ εκ των οποίων πήγαιναν διόδια στη Γέφυρα Whitestone – την επισκεπτόμουν κάθε Σαββατοκύριακο για να αποτρέψω κάθε ανταγωνισμό για τα συναισθήματα της νεαρής κυρίας. Το Topo με εξυπηρέτησε καλά. Μέχρι σήμερα δεν έχω σπάσει πάλι κιβώτιο ταχυτήτων και η μικρή Σκωτσέζα είναι η γυναίκα μου. Και αν ο γιος μου Christopher Thomas Weith, ηλικίας έξι ετών, δηλώνει ότι ενδιαφέρεται για σπορ αυτοκίνητα σε δέκα χρόνια από τώρα, δεν θα εκπλαγώ αν δεν μπορούσα να φτιάξω μόνος μου ένα μοντέλο αγοριού Topo Mille Miglia – με το πρόσχημα ενός Fiat 500 – από τα κομμάτια που έχω στο το γκαράζ.

Το Topolino εξυπηρέτησε τον σχεδιαστή του

Το Topolino εξυπηρέτησε επίσης και τον σχεδιαστή του. Τώρα είναι τεχνικός διευθυντής της εταιρείας. Η Fiat έφτιαξε το ιδανικό για την εποχή της αυτοκίνητο μίνι και ο κόσμος το λάτρεψε από την πρώτη στιγμή.

Με εκτίμηση,
signature

Subscribe so you don’t miss a post

Sign up with your email address to receive news and updates!

Τι νομίζεις;

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

No Comments Yet.

Κάνε εγγραφή για να λαμβάνεις μοναδικό υλικό για να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Previous
Πως να Σταματήσεις να Είσαι Ανασφαλής και να Χτίσεις Αυτοπεποίθηση;
Fiat 500 “Topolino”: Το πρώτο της σειράς 500